"สิ่งที่เธอควรเทิดทูน สถาบันพระมหากษัตริย์" (หึหึ เสียงหัวเราะในลำคอของเพื่อนๆ)

หัวเราะอะไรกันวะ (แมร่งท่องผิดยังไม่รู้ตัวอีก!!..กำ)

..

.

.

เอากันเข้าไป..ซ้ำกันเข้าปายย

ทำไมล่ะวะ ก็คนมันมั่นใจนี่ ก็รู้อยู่ว่าข้ามั่วตั้งแต่ก่อนสอบ แล้วจะหัวเราะกันทำไมเนี๊ยะ?? เอ๊า เอ๊า..ขำกันหย่าย ทีใครทีมันนะโว้ย ไอ้เพื่อนบ้า

ดีแล้วที่ไม่ "สิ่งที่เธอควรนิยม วัตถุมงคล" ท่อนนี้เบรคอยู่โว้ยไม่หลุด

.

.

เย้เย..วันนี้เปิดไดร์ไอซ์ด้วย ชาเย็นเต็มโต๊ะเยย สี่มีฐานะ(แก้วใหญ่โว้ย) สองมีกิน(อิ่มเหมือนกันโว้ย)

เอาอีกแย้ววว...แพรวเอ้ยย นี่เอ็ง ยี่สิบบาทแล้วนะ เล่นไม่คิดเลยว่ะ!!

ฮ่าฮ่า..นึกว่าจะไม่มีใครทักซะแล้ว ข้าเองก็ห้าบาทเหมือนกานน อิอิ

อาจารย์ที่ปรึกษาเล่นบทโหดกับพวกเราอีกแล้ว พรึมพรำ บ่น บ่น บ่น และแล้วในลิฟท์ตัวนั้น ตลบอบอวนไปด้วยความแค้น โมโห ทำไมวะ พูดดีดีไม่ได้รึงัย!@#$^%$#@@#$%ฯลฯ

เรียนห้าตัวก็ด่า เรียนสามตัวก็ว่าไม่คิด หื้อ...หหห.... (ไม่ขอบรรยายอารมณ์)

...Breaker!!+ ..สั่งได้ดังใจ ไอ้บ้าเล่นทีเผลอนี่หว่า เข้าใจอารมณ์เน็ตแระว่ามันเป็นยังงัย ก็แบบว่ามือน่ะ มันตอบโต้ โต้ตอบทันทีนะ แต่ปากนี่ดิ แล้วเวงกำไอ้ตรงที่สมองนี่ดิ ช้า ปากนี่ขยับรอสมอง แต่แมร่งสมองไม่สั่งทำงัยได้ (เหอะๆ) คนนำน่ะสบายนะ!!!

ไว้ทีเรามั่งแล้วกานน

.

.

.

พอแล้วนะ ไม่แซวแล้วนะ เรื่องนั้นอ่ะ (สถาบันฯ) พอ พอ พอ พักได้แล้ว คุยเรื่องอื่นดีก่า ไปเซ็นทรัลกันปะ

ปี๊ววววส์ แท็กซี่ไม่รับ!!! ฝ๊กก็ต๋นยังไม่รับพวกตูอีก แมร่งไม่ปอร์ตเลยแค่หกคนเอง!!?? ปะปะปะ ได้เวลาไปจริงๆแล้ว แป่ววว เค้าไม่พอใจนะนั่นพวกเรา.. ช่างขอแค่พวกตูถึงเซ็นทรัลให้เร็วที่สุดเป็นพอ

ถึงซ้ากกที..ไป ไปดูหนังสือกัน โห..หหห... ก็แค่อยากเห็นดารา หาว่าเราเดินตามผู้จาย..ว้ายยย

สรุปโปรเจคพวกเราจะได้เรื่องอะไรกันมั่งเนี๊ยะ คิดจนเหนื่อยแว้วนะจระเข้ดีมะ(ดีดีได้ไปเที่ยว) รึจะเอาสิงโตนครสวรรค์ รึจะเป็นกดจุด รึจะโมเดลตัวการ์ตูน รึจะทีเชิตที่แสนเก๋(ไอเดียดี แต่สมองยังไม่ขั้นเทพ ไว้ก่อนนะเพื่อน)....โหยย..คิดไม่ออกแระ คิดจนเหนื่อย นั่งพักตรงหนังสืออาหารดีกว่า นั่งเหมือนจะตั้งหลักอยู่บีทูเอสเลยว่ะไอ้พวกนี้ เอ๊าเน็ตตี้ยังไปลืมหนังสือไว้ที่แพร่อีก ไปกันเหอะ..กลับบ้านเราไปนอน แล้วค่อยคิดกันต่อ

อ้าวว วันนี้วันเกิดแจนนี่..หาเค้กเร็ว

เรื่องมันก็มีอยู่ว่าในขณะที่ใครต่อใครต่างสนใจเลือกเค้ก มีมนุษย์สองคนซึ่งก็ไม่ใช่ใคร เพื่อนเรานั่นเอง ได้เดินทำหน้าเนียนเนียนเข้าไป เข้าไป เข้าไป...ขอชิมขนมที่เค้าวางไว้บริการลูกค้าที่มีเปอร์เซ็นต์สูงว่าชิมแล้วจะซื้อ หรือไม่ก็ตั้งใจเข้าไปซื้อแล้วจึงได้ชิม แต่สำหรับไอ้มนุษย์สองคนนี้ไม่ใช่ลูกค้าที่เค้าคาดหวังแต่อย่างใดขณะที่มนุษย์เนียนสองคนเดินเข้าไปทำเนียน ส่งยิ้มพร้อมกับทำหน้าเป็นมิตรกับพนักงานขาย (ขอย้ำว่าทำหน้าเป็นมิตรมากกก..) มนุษย์เนียนคนที่หนึ่งส่งยิ้มพร้อมกับหยิบไม้ที่มีชิ้นขนมพอดีคำเสียบอยู่ เข้าปากอย่างนิ่มนวล ชวนให้พนักงานเชื่อว่าขนมของทางร้านอร่อยเสียจริง ยังไม่พอเท่านั้น มนุษย์เนียนคนนี้ยังเนียนต่อ แนะนำให้เพื่อนมนุษย์เนียนที่มาด้วยกันชิมด้วย มนุษย์เนียนคนที่สองทำได้เนียนยิ่งกว่า เมื่อขนมเข้าปากเธอพยายามบรรจงเคี้ยวอย่างนุ่มนวลพร้อมกับทำตาพริ้มยิ้มชมชอบยังกับว่าขนมร้านนี้รสชาติแสนดีเสียจริง ทันใดนั้นมนุษย์เนียนทั้งสองก็วางไม้จิ้มไว้ที่เดิม พร้อมกับก้าวขาที่ถอยหลัง แต่เธอยังไม่วายส่งยิ้มพร้อมทำหน้าชื่นชม แล้ว แล้ว แล้ว!!! แล้วมนุษย์เนียนทั้งสองก็หันหลังควับ..!!!!!!! ซอยเท้าเดินหนีออกห่างจากร้านทันทีและทำท่าทีเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น (มรึงไม่รุกันเลยใช่มั๊ย ว่ากรุแอบมองมรึงเนียนนานแระ!!?)ทันใดนั้นมนุษย์เนียนทั้งสองก็เดินเนียนเข้ากลุ่มเพื่อนที่ยืนรอรับเค้กทันที<ตัดภาพมาที่พนักงานขาย> สบัดหน้านิดๆ พร้อมกับนึกในใจว่า เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้นที่หน้าร้านเรา เธอทำหน้างุนงง เกิดอะไรขึ้น เธอได้แต่ถามตัวเองและเพื่อนพนักงานที่ยืนข้างๆกันว่าเห็นตัวอะไรแว๊บๆผ่านหน้าร้านเราไปหรือป่าว?? พนักงานอีกคนตอบ นั่นซิ แล้วขนมที่เราจัดไว้สำหรับลูกค้าที่คาดหวังล่ะหายไปไหนจ๋องชิ้นหว่า!!??........................ พนักงานทั้งสองอาจจะงงและไม่ทันกับการทำเนียนของมนุษย์เนียนทั้งสอง........แต่อยากจะบอกว่ากรุง่ะ เห็นทุกช็อตที่มรึงเนียน!!!!

...

.
.
.
.
.

แฮปปี้เบิร์ทเดย์นะแจนนี่ แล้วก็ขอบคุณสำหรับ เหล้าปั่น

ปัจฉิมลิขิต.

1. แพรว..จ่ายได้แล้วนะยี่สิบห้าน่ะ

2. ได้โปรดเลิกเอาความผิดพลาดของเพื่อนมาล้อเลียน

3. ค่ารถและค่าเค้กจ่ายที่ปุ้มปุ้ยปักเป้าเป่ายิ้งฉุบ

4.มนุษย์เนียนทั้งสองเวลาที่ไปกับเพื่อนๆอย่าทำแบบนี้นะ (พวกกรุอายย..) จะเนียนก็เนียนกันแค่สองพอ

5. ถ้าเทอมหน้าลงสองวิชาแล้วยังว่าพวกเราอีก ก็คงไม่มีคำบรรยายแล้วล่ะ