สอบเสร็จแย้วว...วู้.วว.. ดีจัยมะเพื่อนๆ ดีจัยมากมาย ไปฉลองกันดีก่า...(เหล้าปั่น..เหล้าปั่น)แต่ว่าทำมัยการสอบไฟนัลครั้งนี้มันไม่โล่งเลยวะ ทุกคนลงความเห็นว่า มันก็ยังอึนอึน อื้ออื้อ ในหมองอยู่ดีนี่ขนาดสลัดสบัดออกไปกับบีซีเอสหมดแล้วนะ สรุปทั้งสามวิชาทำได้ทุกวิชาแต่การตกตะกอนของแต่ละวิชามากน้อยไม่เท่ากันโดยเฉพาะวิชาสุดท้าย!! (ผีชีทมันร้ายเจรงๆ) เอาเหอะ จบซะทีกะซัมเมอร์สุดท้ายของพวกเรา ซัมเมอร์แสนโหด มันส์ ฮา บ้าบอ และแถมแต่ละคนยังต้องเสียตังค์ไปกับมุขเน่าๆ ที่เล่นแบบไม่คิดกันอีก โดยเฉพาะน้องแมวเหมียว..ววว..เหยียวว..ๆๆๆ.... เล่นซะเพื่อนๆเครียดไปตามๆกัน แต่มีอีกคนที่เริ่มมาแรงเหมือนกันโว้ย..เน็ตตี้ของเรานี่เอง เล่นทีเพื่อนๆอึ๋งไปเลย(อึ๋ง เป็นอาการขั้นสูงสุดของ อึ้ง สามารถเรียงลำดับความแรงได้ดังนี้ "อึง อึ่ง อึ้ง อึ้ง อึ๋ง" เข้าใจนะ) นั่นแหล่ะเสียไปซ้าา..ยี่สิบบาทได้แล้วมั้งเหอะๆ เล่นสองทีเสียยี่สิบ ทำได้งัยจะให้ดีคิดมั่งก็ได้นะเน็ตนะ!!
น้องพี่ชาเย็น วันนี้มีเรื่องจะประจานคนบางคนเรื่องมันมีอยู่ว่าระหว่างที่พวกเรากะลังเดินทางไปสู่อาหารมื้อเย็นที่ยังไม่มีจุดหมายปลายทางที่แน่ชัด เดิน เดิน เดิน และเดิน ทุกคนเป็นปกติมากกับการเดินออกไปหน้าปากซอย เพื่อหาอาหารใส่กระเพาะอันน้อยนิดของพวกเรา(หุ่นแต่ละคนมันเหมือนกระเพาะน้อยตรงหนัยฟะ) เกือบแล้วเชียว เกือบจะถึงปากซอยอยู่แล้ว
.... ....... แพร๊ะ............!!(เอาแล้ววว) เหยียบอะไรวะ!!?? ได้ยินเสียงแว่วๆ มาจากสองคนด้านหน้า อะไรกันเพื่อนเราเป็นอะไรหรือป่าวแล้วนั่นมันมองอะไรที่พี้นวะ แต่ยังไม่ทันจะถามว่าเป็นอะไร เสียงต่อมาที่ได้ยินก็คือ ไอ้เน็ตเหยียบขี้..ยี้..ยี้..ยี้...(แพรวส่งเสียงechoสุดๆ) ทุกคนหันควับ แล้วสายตาทุกคู่ก็จับจ้องมาที่น้องเน็ตตี้ยี้เหขียบของพวกเราไม่เพียงแต่สายตาที่จับจ้องมาที่เธอเท่านั้น สองเท้าของทุกคนตอบสนองกับเสียงนั้นเป็นอย่างดีไม่แพ้สายตาที่มองมาทันทีที่ได้ยินเสียง ทุกขาก้าวและก้าวออกห่างจากเธอผู้ซึ่งวิ่งโหยหาตัวช่วย และน้ำใจของเพื่อนๆที่พอจะยังมีหลงเหลือให้เธอ ณ วินาทีนั้น แต่แล้วเธอก็ต้องผิดหวัง เพราะน้ำใจจากคำว่าเพื่อนไม่มีเหลืออยู่เลย มีเพียงแต่เรา(ซีเล็ก)คนเดียว ที่เดินทำใจดีสู้เสีอไปข้างเธออย่างช้าๆ ไอ้เพื่อนที่เดินเคียงข้างกันมาก่อนจะเกิดเรื่อง(iแพรว..แวว..แวว) เผ่นแน๊บไป300เมตรข้างหน้าแล่ว!!โน่นมันไปอยู่กะกลุ่มเพื่อนที่เดินปกติก็ห่างกันพอสมควรอยู่แล้ว แต่พอรุว่าน้องเน็ตยี้เขี๊ยบ ปี๊บบบ.. มันพากันวิ่งออกห่างไปอีกเท่าตัวอย่างอัตโนมัติ เหอะๆ เน็ตเอ้ย(กำจริงๆ)..
"วิ่งตามพวกนั้นไปปายย..ไปแกล้งพวกนั้นดิ"ไอ้เราก็ได้แต่พูดไปแบบนั้น อันที่จริงหาเรื่องออกห่างอย่างมีมารยาท(ฮ่าฮ่า)
.
.
.
ในที่สุดก็ถึงปากซอย แล้วเราก็ตกลงกันว่าจะไปกินข้าวแถวเกษตร โอเช
"เรียกพี่แท็กซิเพื่อน.." เสียงใครคนหนึ่งพูดขึ้น ทันทีที่เสียงนั้นจบ เสียงที่ตามมาก็คือ "ไม่ให้ไอ้เน็ตขึ้นนะโว้ยไปกันคนละคัน!!" นี่ล่ะน้าา..น้ำใจเพื่อน
"พวกนี้หนิ...พูดเสียงดังทำไมไม่รุว่าเพื่อนเราเหยียบขึ้(ดังกว่า!!) แบบนี้เพื่อนก็อายดิ แล้วจะรังเกียจเพื่อนทำมัยกานนน..ก็แค่เน็ตตี้มันยี้เขี๊ยบ-เหยียบขี้(ดังกว่าเดิมหลายเท่า!!) " .......สรุปกรุจะช่วยหรือซ้ำเติมมันกันแน่ฟะ(ซีเล็กตัวการ)
"เอ้อ..พอดีที่พวกมรึงพูดอ่ะเค้ารุกันหมดแล่ว ไอ้เชี้ย" (เธอกล่าวอย่างเสียความมั่นใจ)
ชม.นั้นน่าสงสารเธอมั่กส์ๆ เธอพยายามทำตัวให้เพื่อนๆ กลับมารับเธอได้เหมือนเดิม โดยยอมเสียสละไปยืนเรียกแท็กซี่(ทำดีสุดๆ) ..คันแล้ววว..คันเล่า...ไม่มีคันไหนจะตอบตกลงซักที (แท็กซี่รุได้งัยวะว่าเน็ตมัน...??) คิดแล้วก็ขำว่ะ น่าเห็นใจ แต่ก็นะ ทุกคนก็รู้ๆกันอยู่ว่าอย่าได้พลาดเด็ดขาด ใครพลาดใครล้ม พวกนี้มันจ้องจะเหยียบซ้ำอยู่แล้วววว... (เหอะๆ) ม่ายหรอกเนอะ ที่จริงเรารักกันจะตาย แต่กรณีนี้ไม่ไหวนะ(กลิ่นอ่ะ)
ในที่สุดเราก็ได้กินอาหารมื้อเย็นจนได้ ผัดไทย อีกโต๊ะกันรัยกันไม่รุ(แบบว่านั่งกันคนละโต๊ะน่ะเนอะ) รุแต่ว่าไปขอจิ๊กน้ำเค้ามาด้วยแหล่ะ อิอิ.. ไปไปไป ไปกินหนมปังสังขยากันต่อ รัยวะปุ้มปุ้ยใจคอนายจะกินคนเด๊ะรึงัย ถึงได้จะสั่งแค่ชุดเดียว คิดเผื่อเพื่อนบ้างเด๊ะ นี่ขนาดมันบอกว่าให้สั่งชุดเด๊ะนะ..ยังกินซะ!!?? เอ๊า..สรุปชาเย็นแต่ละแก้ว ลุงแกเล่นมาสูตรเดิมหมด
รอบแรก................อันนี้หวานน้อย....(.สองคนที่นั่งริมสุดตอบรับ)
รอบสอง........................อันนี้หวานน้อยยย....(ค่ะ...ตอบรับอีกรอบแบบ งง งง??)
.
.
รอบสาม...................... อันนี้ก็หวานน้อย.....(เอ๊า..สรุปอันรอบหนัยน้อยสุดฟระ??)
ลุงแกเล่น "หวานน้อย" หมดอย่างนี้ทำเอาพวกกรุ งง เอาซะแจกจ่ายตามorderที่เพื่อนๆแต่ละคนสั่งไม่ถูก ผลดีเป็นของเน็ตตี้ยี้เหขียบอีกแว้ววว เธอเล่นชิมซะอย่างนั้น(ใช้สูตรเนียนอีกแว้ววว..) ชิมซะเพื่อนใจหาย และแถมยังได้เปลี่ยนแก้วกะเค้าด้วย ได้ทั้งขึ้นทั้งล่อง
...ก็บอกแล้ว ทฤษฎีความเป็นไปได้ที่ลุงแก ชงชาแต่ละรอบอ่ะ ถ้าแกชงพร้อมๆกันนะ แกก็จะรู้ว่าแก้วไหนน้ำตาลมาก น้ำตาลน้อย...(งึมงำ งึมงำ ซีเล็กนั่งพร่ำ)มรึงพูดอะไรของมรึง??(แพรวกะนิคทำหน้าอึนใส่) เอ๊า..ก็ะอธิบายว่าที่ลุงแกชงชาแต่ละแก้ววว..วว..(ซีเล็กพร่ำต่อ..)พอ พอ พอ..จบได้แระ(ไอ้สองคนนั้นเบรคอีกรอบ!!) เอ้อ..ไม่พูดก็ได้วะ อุตส่าห์จะอธิบายให้ฟังซักหน่อย.. เชอะ!!
อ้ำ หงัม หงัม..หงัม.. อร่อยหมดจาน หมดแก้ว เคลียร์เงิน กลับบ้านเรา
ใครบอกจะไปกินเหล้าปั่นวะ(รอใครบางคนสอบเสร็จก่อนแล้วกันเนอะ) ฉลองชาเย็นไปก่อนแล้วกัน และแล้วหนีไม่พ้นชาเย็น..
